PATRON


Kurt Schumacher (1895-1952)

Niemiecki polityk, przywódca SPD


Kurt Schumacher urodził się 13 października 1895 roku w Chełmnie jako syn Carla i Gertrudy z domu Mesock. W latach 1902 – 1905 uczęszczał do szkoły elementarnej, a następnie od 1905 do 1914 roku do Królewskiego Gimnazjum Katolickiego w Chełmnie. W roku 1914, po wybuchu I wojny światowej zdał przyspieszony egzamin maturalny i niemalże prosto z ławy szkolnej udał się na przeszkolenie artyleryjskie. Od października 1914 roku służył w 21 pułku piechoty. Już 2 grudnia 1914 roku w okolicach Łodzi został ciężko ranny. W wyniku ciężkich obrażeń amputowano mu prawą rękę. Po zwolnieniu z armii podjął studia prawnicze. Wykładów słuchał w Halle, Lipsku i Berlinie, a praktykę odbywał w Sądzie Okręgowym w Chełmnie i Sądzie Ziemskim Nr 1 w Berlinie. Po wcieleniu Chełmna w 1920 roku do Polski przeniósł się wraz z rodzicami do Berlina, gdzie zatrudnił się w ministerstwie pracy jako pomocniczy pracownik naukowy. W roku 1926 obronił w Munster pracę doktorską. Jeszcze w 1918 roku wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD) i od początku swojej przynależności był jej aktywnym członkiem. W 1930 roku mając zaledwie 35 lat został wybrany do Reichstagu i był jednym z najmłodszych posłów PSD. Dał się poznać jako doskonały mówca i szybko zaczął odgrywać ważną rolę we władzach partyjnych. Po dojściu Hitlera do władzy i delegalizacji SPD został aresztowany 6 lipca 1933 roku. Ponad 8 lat spędził w obozach koncentracyjnych: Heubergu, Ober Kuhberg i Dachau. Dopiero w marcu 1943 roku ze względu na zły stan zdrowia i dzięki licznym staraniom rodziny został zwolniony. Po zakończeniu II wojny światowej wznowił działalność polityczną i przystąpił do odbudowy struktur SPD. Na zjeździe w Hanowerze w 1946 roku został wybrany przewodniczącym tej partii. W roku 1949 kandydował w wyborach prezydenckich i kancelarskich RFN, niestety bez powodzenia. W swych licznych wystąpieniach parlamentarnych poruszał kwestie: bezrobocia, systemu zabezpieczeń społecznych, pomocy finansowej dla byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Uważał również, że RFN ma moralny obowiązek zadośćuczynienia wobec Żydów. Ze spraw polityki zagranicznej na czoło wysuwał zagadnienie jedności Niemiec. Zmarł 20 sierpnia 1952 roku w Bonn, a pochowany zostaw Hanowerze. Jego pogrzeb stał się wielką manifestacją polityczną.


Wykonanie: A. Nowak